Oude Onrust

De schok tijdens mijn geboorte ben ik nooit te boven gekomen. Het heldere licht heeft me verblind. Je kent me ook niet anders dan met bril. Dit licht is bestemd voor de stervende en niet voor een geborene. Het eerste geluid bij mijn komst was oorverdovend, sloeg in als een bombardement. Hier ben ik inmiddels van genezen.
Ondanks mijn valse start was daar altijd een stem die me heeft beschermd. Die me creativiteit aanbood als pleister op de wond.
Mijn engel liet zich niet commanderen. Al smeekte ik op moeilijke momenten.
‘Tegenslagen horen bij het leven,’ fluisterde ze in mijn linkeroor.
‘Het is de prijs die je betaald om te mogen leven, hier heb jezelf voor gekozen. Zonder tegenstellingen stagneert het leven.’