Rense van der Velde

Rense van der Velde noemt zichzelf niet een schrijver, maar een beschrijver. Hij werkt vanuit één onveranderlijke basis, waar hij zich telkens andere maskers voorbind.
Bij het verwisselen van zijn maskers omstaat er een leegte, zoals een moment tussen twee ademhalingen. In deze ruimte ontstaat zijn werk.
Zijn verhalen zijn fragmentarisch, niet chronologisch. Het zijn slechts beschrijvingen van personen in het geding waar het leven zich in uitdrukt.
Tijdlijnen en gebeurtenissen lopen door elkaar, zodat de mind het niet kan kaderen.
Als je gaat analyseren, raak je uit het verhaal…..
Spontane herkenning is wat er kan plaatsvinden.
Raak niet geïdentificeerd met personen en gebeurtenissen. Ze zijn net zo waar als jouw leven.
Ieder wordt geleerd, door zijn opvoeders, om een verhaal te geloven wat zij je vertellen over wie je moet zijn. Deze onechtheid ben jij gaan geloven. Daar start jouw verhaal.